بوديم و كسي پاس نمي

داشت كه هستيم باشد كه

نباشيم و بدانند كه بوديم

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم
                                         خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم
  خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم
                                         در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم
  و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
                                        و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد
  چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟
                                        چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
  خداحافظ ، تو ای بانوی شب های غزل خوانی
                                        خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی
خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم
                                        خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!!
 

 
((آنگاه که تنها شدی و در جستجوی تکیه گاه هستی ،تنها به خدا توکل کن))
 

((تنها یک بار از سخن باز ماندم وقتی مردی از من پرسید :شما کسیتید؟))

 ديشب نصفه هايش بود که تنم خيس از عرق پريد از خواب
 نفس نفس می زدم مثل دل گنجشکی که پريده از قفس
 فکر می کنم خواب ديده بودم باز
 خواب ديدم که می دويدم ميان يک جنگل که درختهايش ريشه در آسمان داشت و شاخه هايش فرو رفته بود توی دل زمين
 می دويدم که به خدا بگويم نکند خوابش برده زمين زير و رو شده
 خدا اگر يه لحظه حواسش بپرد از دور و برش , به نظرم همه چيز زيرو رو شود
 توی ذهنم آمد اگر خدا حواسش پرت شود لطافت باران را بگيرد تن آدم زير قطره هايش سوراخ می شود
 از خواب پريدم خيس
 غلت زدم به سينه خوابيدم کف زمين
 دستم را باز کردم گوشم را چسباندم به سينه اش
 به سينه زمين که که خودش يکبار به من گفت دلش زير اتاق من می زند
 تالاپ, تولوپ ...
 يکبار زمين به من گفت عاشق است
 عاشق ماه شده بود بيچاره , دلش کوچک بود و داغ
 شب ها به همين خاطر دلش تند می زد و داغ تر
 و ماه بی خيال با ستاره ها چشمک بازی می کرد و صورتش را می ماليد به لطافت ابرها
 ماه برای زمين يک  " تو "  بود , يک  " توی "  خيلی دور .
 ...
 تا صبح جير جيرک ترانه می خواند از زشتی معشوقش
 جيرجيرک ها و سوسک ها , چيزی که چشم آدم ها زشت می بيند به نظرشان خوشگل تر اند از همه چيزها
 سوسک دنبال جفتی می گردد که سياه تر و بدبوتر باشد
 پشمالو تر و گنده تر باشد
 سوسک ها حالشان از پروانه ها می خورد به هم
 مگس ها هم جاهای بد بو معاشقه می کنند
 من فکر می کنم هر موجودی به اندازه خودش می فهمد از زندگی
 آدم هم می تواند مثل سوسک بنازد به زشتی های معشوقش که فکر می کند خوشگلی همين است
 هم می تواند مثل مگس برود جاهای بد بو عشقبازی کند با عشقش
 خدا به هرکس قدر خودش نگاه می کند
 آدم تا نفهمد آدم است آدم نمی شود انگار
 ...
 امروز صبح مادر بزرگ از توی قاب عکسش بلند شد رفت لب سماور
 از پشت نگاهش می کردم مثل بچه های کجيده گردن
 مادر بزرگ سياه سفيد بود
 بوی گلاب فرو رفته توی تارو پود می آمد
 استکان چاقم شکمش را فرو داد توی دلش کمرش که باريک شد غل خورد توی دست مهربان مادر بزرگ
 يک استکان چای داغ با دو حبه قند پيش رويم بود و مادر بزرگ رفته بود توی قابش داشت زير لب دعا می کرد .
 پدر بزرگ از توی قاب عکسش چپ چپ نگاه می کرد و دلش سيگار می خواست
 دلم می خواست هردوشان رنگی بودند و بدون قاب عکس
 ...
 پابرهنه روی سنگ فرش باران خورده کف حياط راه رفتن خيلی خوب است
 کف پای آدم بايد نفس بکشد
 از توی کيسه رفتن خسته می شود طفلک گاهی
 گاهی فکر می کنم انگشت کوچک پايم يک بچه کوچک است که دلش می خواهد انگشت شصت پايم را بمکد
 خواستم بدهمش نشد
 بيچاره همه چيزهای کوچک که دلشان چيزهای بزرگ می خواهد
 مثل دل من که  " تو "  را می خواهد
 امروز کشف کردم رسيدن به دلخواه سخت است حتی اگر چهار انگشت باشد
 ولی غير ممکن نيست ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 اگر ديديد و خوشتون اومد ولي نظر نداديد خيلي نامرديد نظر شما باعث دلگرمي ماست