مهم نيست چند بهار در کنارهم زندگي کنيم باور کنيد مهم اين است که يادمان باشد عمرمان کوتاه است در پايان زندگي خيلي از ما خواهيم گفت: کاش فقط چند لحظه بيشتر فرصت داشتيم تا خوب بهم نگاه کنيم و همه ناگفته هاي مهر آميز يک عمر را در چند ثانيه بگوييم 

  ـ هرگزدنبال كسي نباش كه بتوني بااون زندگي كني,بلكه دنبال كسي باش كه نتوني بدون اون زندگي كني.

 ـ سعي کن بخاطر کسي که دوستش داري غرورتو از دست بدي ولي مواظب باش بخاطر غرورت کسي رو که دوستش داري از دست ندي به کسي عشق بورز که لايق عشق باشه نه تشنه ي عشق

اين مطلب رو نفيسه دوست عزيزم برام نوشته بود

 وقتي گريه مي كنم تورادرميان اشكهايم مي بينم
ولي اشكهايم راپاك مي كنم تا كسي تو را نبيند.
بيائيد آنچه دوست داريم بدست آوريم،
وگرنه مجبور ميشويم آنچه بدست مي آوريم دوست داشته باشيم ...
 زندگي تفسير اين دو حرف است : يا مرگ آرزوها يا آرزوي مرگ ...
اشكي دگرندارم,خنديدنم به زوراست نفرين به هرچه قسمت,
چشم دلم چه كوراست بر دل گفته بودم,دل به كسي نبندد گوشي كه بشنودكو,
اين دل چه بيشعوراست هردم گريه كردم تاحدجان سپردن گويي دواندارد,
چشم خداچه كوراست ازعشق نااميدم,تاكي دلم بسوزد گويي غم توبامن,
همزادوجفت وجوراست دراسمان قلبم,ديگرستاره اي نيست تنهادعاي اين
دل,
يك مرگ سوت وكوراست

IN THE NAME OF ALLAH

شبزيباترين كلامت را بگو
شكنجه پنهان سكوتت را آشكار كن
و هراس مدار كه بگويند ترانه بيهوده اي مي خوانيد
چرا كه ترانه ما ترانه بيهودگي نيست
چرا كه عشق حرفي بيهوده نيست

**********
اين متون و خيلي دوست دارم,اميد وارم خوشتون بياد.
مادرم مي گفت:عاشقي يك شب است و پشيماني
هزار شب
حالا هزار شب پشيمانم كه چرا
يك شب عاشق نبوده ام
*********
اگر تنهاترين تنهايان هم كه باشم باز هم خدا با من است
 او جانشين تمام نداشتن هاي من است
********
به مارماهي ماني
نه اين تمام نه آن تمام
منافقي چه كني
يا مار باش يا ماهي
*********

......در انحنای تنهایی خویش ... بین ماندن و رفتن ... بین بودن و نبودن ... بین نیاز و استغنا ... بین خاموشی و فریاد ... رفتن را برمیگزینی !
حسی گنگ و نامفهوم با معنایی به وسعت اندوه تو را در بر می گیرد و بغضی خاموش گلویت را می فشارد. میشکنی ... میشکنی و از مرور خاطره ها خیس میشوی !
می دانی در زیر لایه های سکوت و فراموشی خواهی پوسید . می دانی در زیر لایه های سکوت و فراموشی
خواهی پوسید. می دانی در چشم این رگذران غریبه مهجور خواهی ماند. آری خوب می دانی که از خستگی حرف های بر دل مانده مچاله خواهی شد ... ولی رفتن را بر می گزینی.
می دانی دوباره باید پشت این حصارهای تودرتو خالی برای بودن تلاش کنی و باز با این روزمرگی بیهوده بجنگی اما رفتن را بر می گزینی!
می روی و سکوت پیشه می کنی و آنقدر غرق در این سکوت می شوی که می خواهی سکوتت را فریاد کنی! .... با تمام وجودت فریادکنی! .... با تار و پودت!
پس دوباره باز میگردی .... ولی می دانی آری خوب می دانی که سکوت را نمی توان فریاد زد.
و ای کاش کسی معنای این سکوت ا می فهمید!

سایه روزگارت را تعقیب می کند و ناگاه در لحظه ای بر

سرت آوار می شود عشق سختی ست اما سختتر از ان

این است که خدای عشق خالق هر چه زیبایی تو را در

روشنایی خیره کننده ی نگاهی عجیب گرفتار کند و رها

خدا رهایت کند به امان تپش های روز و شب دلت ....

سخت است بر سر دو راهی بلاتکلیف اواره ای باشی و

هیچ ندایی از پروردگار گوشهای عاجزت را به خود نخواند .

در من کسی پشت استخاره های دلواپسی نیت می

کند و نماز حاجتش بر سجاده های همیشه جاری بغض می شود .

در من کسی شانه های یک طاقت بلند را کم می اورد تا

پس لرزه هایش را به ان تکیه کند.

خدایا !دست مرا بگیر دل جوانم این همه دلتنگی را صبور نمی ماند

خداوندا!عشق تجربه ی بی بازگشتی ست در این طاقت فرسای خانه براندازتو پناهم باش

با من حرف بزن که بدانم با این مخلوق تو با این حادثه ی

نمناک با این عشق چگونه روزگار بگذرانم ...اگر بد بود تو نمی افریدی اش