مگر عشق واژه تنهایی نیست ؟ مگر عشق درک غربت نیست؟  مگر عشق در گوشه ای تنها نشستن نیست ؟  مگر عشق در کالبد دیوانگی نیست؟ مگر عشق لال شدن نیست؟ مگر عشق به درون خود ریختن نیست؟  مگر عشق گرداب اتش نیست؟ حیران مانده ام از این عشق مگر چیست که برایش می توان از جان گذشت ای زیبا پسند که عشق را زیبا پسندیدی ،عشق را کجا باید جست؟ در کوچه سار شب یا در گام های افتاب در دیدار یاور کلام هر کجا که هست ان را خواهم جست .

من و دریا
از خودم بي خبرم از تو بخواهي بلدم
بی تو دريا به همين صخره ، به اين موج ، قسم

 
در کمين صد دل نا پاک نشستست عزيز
تا نفهمند بيا باز جلو چند قدم

 
خوب پا مینهم اکنون به حریمت دریا
تا تو پاشويه کني اين تن سرشار تبم

 
اشک در دامن دريا چه صفايي دارد
همه شهر به ما زل زده ، ما نيز به هم

 
سادگي نقطه عطفي است ميان من وتو
که مرا نيز گره زد به نگاهت محکم

 
ذره اي از دل خود را به من ساده بده
اي دريا بخدا از تو نخواهد شد کم

 
من به موسیقی امواج تو عادت دارم
با سکوتت همه خلوت من ریخت به هم

 
: چند روزي که نبودي چه کشيدم بي تو
ساحلت کاغذ من بود و هر انگشت قلم

 
اسمان هم که دلش سوخت از اين بي مهري
اشک مي ريخت به پيشاني دريا نم نم

 
بس که با صخره و با موج نشستي دريا
خصلت سنگ گرفته است وجودت کم کم

 
من همانم که قرار است بميرم اينجا
بی تو دريا به همين صخره ، به اين موج ، قسم
 

چرا ؟
 
در کمینت
در ورای سایه ات
در خم پس کوچه های خانه ات
که تو را در طلبم
تو مرا نگاه نکردی
در سکوت خلوت تنهایی ام
 که تو را ندا می کرد م
تو مرا صدا نکردی
همه را هیچ
ولی
تو چرا
گلهای زرد نرگسم را
زیر پا مچاله کردی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچرررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررراااااااااااااااااااااا

سالها رفت وهنوز
یک نفر نیست بپرسد از من
که تو از پنجره عشق چه ها می خواهی
صبح تا نیمه شب منتظری
همه جا می نگری
گاه با ماه سخن می گویی
گاه با رهگذران
خبر گمشده ای می جویی
راستی گمشده ات کیست؟کجاست؟
صدفی در دریا است؟
نوری از روزنه فرداهاست
یا خدایی است که از روز ازل پنهان است؟
بارها آمد و رفت
بارها انسان شد
وبشر هیچ ندانست که بود
خود او هم به یقین آگه نیست
چون نمی داند کیست
چون ندانست کجاست
چون ندارد خبر از خود که
خداست.
 

بعد مرگم سردم !
زیر خاکه تنم !
باور ندارم که مردم !
ای خدا این منم ؟
چرا کبود شده تنم ؟
کسی نمی رسه به دادم !
الان همه دشمنام خوشحال و شادن !
همه اونایی که یه روز بودم به فکرشون !
همه اونایی که جون دادم به عشقشون !
با رفتنم ازشون نشده هیچی کم و کاست !
فقط عشقمه که می دونم اون منو باخت !
فقط می تونم که بسوزم و بلرزه تنم تو گور و نبینم اون نور عشق و محبتو!
سهمم از دنیا هیچی نیست جز حسرت !
دنیا و مادیات بی خبر از قیامت !
سفر و کوچ طولانی و رسیدن به نهایت !
میرم از این دنیا چون می دونم که جام نیست !
میرم ازبین ادمها و پاک میشم از لیست !

وقتی عاشق زندگی هستيد
از ديد يک عاشق به دنيا نگاه می کنيد.
وقتی با ديد عشق همه چيز را بنگريد،
متوجه زيبايی در هر چيزی می شويد،
و در هر لحظه دستخوش تعجب و شگفتی شده،
عشق را در همه چيز جستجو می کنيد

يادم باشد…

***
يادم باشد جواب كين را با كمتر از مهر وجواب
دو رنگي را با كمتر از صداقت ندهم
يادم باشد بايد در برابر فريادها سكوت كنم
و براي سياهي ها نور بپاشم
يادم باشد از چشمه، درسِِ خروش بگيرم
و از آسمان درسِ پـاك زيستن
يادم باشد سنگ خيلي تنهاست…
يادم باشد بايد با سنگ هم لطيف رفتار كنم مبادا دل تنگش بشكند
يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن
به دنيا آمده ام … نه براي تكرار اشتباهات گذشتگان
….
يادم باشد زندگي را دوست دارم
….
يادم باشد هر گاه ارزش زندگي يادم رفت در چشمان حيوان
بي زباني كه به سوي قربانگاه مي رود
زل بزنم تا به مفهوم بودن پي ببرم
….
يادم باشد مي توان با گوش سپردن به آواز شبانه دوره گردي
كه از سازش عشق مي بارد به اسرار
عشق پي برد و زنده شد
….
يادم باشد سنجاقك هاي سبز قهر كرده
و از اينجا رفته اند… بايد سنجاقك ها را پيدا كنم
يادم باشد معجزه قاصدكها را باور داشته باشم
….
يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر كس
فقط به دست دل خودش باز مي شود
…
يادم باشد هيچگاه از راستي نترسم و نترسانم
….
يادم باشد زنده ام
…

do you like me
i built the home of flowers for you lovely ruins
i invite your to my nights party.
a beautiful ! come to my poetically party.
until my cottage take affections p

erfume

عشق اقيانوس وسيعي است که دو ساحل رابه يکديگر پيوند مي دهد
love is wide ocean that  joins two shores
 
           ##############*##############               
 
 زندگي بدون عشق بي معني است و خوبي بدون عشق غير ممکن
life whithout love is none sense and goodness without love is impossible
 
            ##############*##############        

عشق ساکت است اما اگر حرف بزند از هر صدايي بلند تر خواهد بود
love is something silent , but it can be louder than onything when it talks
 
             ##############*##############                            
عشق آن است که همه خواسته ها را براي او آرزو کني
love is when you find yourself spending every wish on him
 
              ##############*##############                        
عشق گلي است که دو باغبان آن را مي پرورانند
love is flower that  is made to bloom by two gardeners
 
              ##############*##############     
 عشق گلي است که در زمين اعتماد مي رويد
love is like a flower which blossoms whit trust
  
               ##############*##############                           
عشق يعني ترس از دست دادن تو
love is afraid of losing you
 
               ##############*##############                     
 
پاسخ عشق است سوال هر چه که باشد
no matter what the question is love is the answer
 
               ##############*##############     
 
وقتي هيچ چيز جز عشق نداشته باشيد آن وقت خواهيد فهميد که عشق براي همه چيز کافيست
when you have nothing left but love than for the first time you become aware that love is enough
 
                ##############*##############                                  
  زماني که همه چيز افتاده است عشق آن چيزي است که بر پا مي ماند
love is the one thing that still stands when all else has fallen
 
                 ##############*##############                            
 
عشق مثل هوايي است که استشمام مي کنيم آن را نمي بينيم اما هميشه احساس و مصرفش مي کنيم و بدون ان خواهيم مرد
love is like the air we breathe it may not always be seen, but it is always felt and used and we will die without it
 
                   ##############*##############          
 
عشق فراموش کردن خود در وجود کسي است که هميشه و در همه حال شما را به ياد دارد
love is totally forgetting yourself to someone that is always remembering you at all times

من از قصه زندگي ام نمي ترسم من از بي تو بودن به ياد تو زيستن و تنها از خاطرات گذشته تغذيه کردن مي ترسم.

اي بهار زندگي ام اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگيست اکنون که پاهايم توان راه رفتن ندارد برگرد باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را باز هم آغوش گرمت را به سويم بگشا باز هم شانه هايت را مرحمي برايم قرار بده

به دريا شكوه بردم ازشب دشت

وزاين عمري كه تلخ تلخ بگذشت

به هرموجي كه ميگفتم غم خويش

عاشقم عاشق ستاره صبح

عاشق ابرهای سرگردان

عاشق روزهای بارانی

عاشق هرچه نام توست برآن.........

 **********************************************

غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد من در اين ويرانه ها احساس غربت ميکنم

********************************************* 

شکست عهد من وگفت هر چه بود گذشت به گريه گفتمش آري وچه زود گذشت بهار بود وتو بودي وعشق بود و اميد بهار رفت و تو رفتي و هر چه بود گذشت

**********************************************

          ********************************************** 

اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي است، غمي نيست. همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست

         **********************************************

 

Don't be so busy adding up your troubles
that you forget to count your blessings.





The smallest deed done is
greater than the best of intentions.





Love is a language that can be heard
by the deaf and seen by the blind.




A house is made of wooden beams.
A home is made of love and dreams.




To be a good friend open your ears
and heart more often than your mouth.




People don't care how much you know
until they know how much you care.



Have A Beautiful Day
God Bless You My Friend

 Green Eternity

از جمع پراکنده ی رندان جهانم
در صحنه ي بازیگری کهنه ی دنیا
عشق است قمار من و بازیگر آنم
با آنکه همه باخته در بازی عشقند
بازنده ترین است در این جمع نشانم
ای عشق از تو زهر است به جامم
دل سوخت ،‌ تن سوخت ، ماندم من و نامم
دلسوخته تر از همه ی سوختگانم
از جمع پراکنده ی رندان جهانم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم
اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم
ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت

بگذار ببارد به سرم سنگ مصیبت
من زنده از این جرمم و حاضر به مجازات
مرگ است مرا گر بزنم حرف ندامت
باید که ببازم با درد بسازم
در مذهب رندان این است نمازم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم
اما چه کنم ، عاشق این کهنه قمارم
من در به در عشقم و رسوای جهانم
چون سایه به دنبال سر عشق روانم
او کهنه حریف من و من کهنه حریفش
سرگرم قماریم من و او ،‌ بر سر جانم
باید که ببازم ، با درد بسازم
در مذهب رندان ، این است نمازم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم

ز خاك من اگر گندم بر آيد

              از آن گر نان پزي مستي فزايد

خمير و نانوا ديوانه گردد

              تنورش بيت مستانه سرايد

اكر بر گور من آيي زيارت

              تو را خرپشته ام رقصان نمايد

ميا بي دف به گور من برادر

              كه در بزم خدا غمگين نشايد

ز نخ بر بسته و در گور خقته

             دهان افيون و نقل خار آيد

بدري زآن كفن بر سينه بندي

            خراباتي ز جانت در گشايد

ز هر سو بانگ جنگ و مستان

            ز هر كاري به لابد كار زايد

مرا حق از مي عشق آفريده

            همان عشقم اگر مرگ بسايد

منم مستي و اصل من مي عشق

            بگو از من به جز مستي چه آيد؟

من آنم که سرم را هرگز خم نکردم
من آنم که اسمم اسم هیچ کس را یدک نکشیده
من آنم که روی پاهایم ایستاده ام
من آنم که شانه هایم پناه هق هق مادرم است و مادرم شانه هایش پناه عالم است
من آنم که گریه ام را فقط ماه دیده و صدای گریه ام را ماه هم نشنیده
من آنم که دستم را همواره سوی آنان که در راه جا مانده اند دراز می کنم
من آنم که سرم همواره سوی آسمان است و خورشید هیچگاه چشم هایم را زخم نزده
من آنم که پناهم خداست
من آنم که جز از خدا یاری نخواسته ام
من آنم که جز به خواست او به پا نخواسته ام و ننشسته ام
من آنم که وقتی به نماز ایستادم خدا را دیدم که به نظاره بود
اما روزگار اینها را بر من نبخشید
اما روزگار این دل پر درد را هم بر من دریغ کرد
کمر بست بر شکستنم و شکست
دیوارهای خانه ی مهرم را بر سرم آوار کرد
پس دیگر هیچگاه سرم را بالا نگرفتم
اسمم را خوار کرد و من هرگز دیگر نامم را بر زبان نراندم
شانه هایم زیر بار غم شکست
چشم هایم برای گریه از من اجازه نگرفتند و رهگذران گریه ام را به نظاره ایستادند
از راه جا ماندم اما دستی به سویم دراز نشد
مثل دیوانه ها خندیدم
به رسم این روزگار
به سازی که برایم زد مثل مست ها رقصیدم
گریستم اما مردمانی که با گریه شان می گریستم خندیدند
فریاد زدم اما آنان که دست گرمم نوازششان می کرد سیلیم زدند
آنان که شکستم تا غرورشان نشکند غرورم شکستند
چه بازی سختی کرد روزگار با من
او که می گفت مست است از جام نگاهم دل به نگاه یک بیگانه سپرد و رفت
باز مثل اول قصه من ماندم و خدا
یاریم کن خدایا به پا خیزم
قسم به همه ی خوبیها دیگر خوبی را فراموش می کنم!!!

در تزد خدا نقش گل و خا یکی است

        نیک و بد و آزاد و گرفتار یکی است

در عالم اگر هزار دلبر باشد

          مقصود یکی عشق یکی یار یکی است              

توفردا ميروي !؟
توفردا ميروي اما ؛ بهرجا ميروي بي من
دمي درپرنيان خاطرات خويش تنها باش
بهر جا اشيان كردي
سكوت سنگفرش ياد هارا يكزمان بشكن
ودر امواج روياهاي رنگارنگ
بياد اور تو مردي را ،
كه در اعماق چشمان بلورينت
تمام هستي اش را جستجو ميكرد
كه با اميد ديدار تو در رويا به بستر ميخزد از شوق
وبايادت سحر از خواب برمي خاست
بياد اور تو ابر ديدگاني را كه اينك در سكوتي گنگ
بلورين قطره هاي اشك حسرت بار خود را برمزار خاطرات خويش ميبارد
تو فردا از ديارم كوچ خواهي كرد ؛ ولي هرگز !
تو در اين ره گذر تنها نخواهي بود
دلم اين كولي غمگين به همراهت سفر را تا ابد آغاز خواهد كرد
تو اين ديوانه را تا شهر هاي دور خواهي برد
تو فردا كوچ خواهي كرد
ولي هرگز تو تنهانيستي . هرگز ؛
 تواحساس مرا با خويش خواهي برد
تو با اين كوچ نا هنگام ،
 تمامي وجودم را درون كوچه هاي نيستي برباد خواهي داد
ومن اين شاعر ديوانه  ؛ در تنهائيم
                                   آواره خواهم ماند
تو فردا ميروي  ؛ اما
بگو من ..... بي تو ... بي احساس .... بي انديشه فردا
چگونه ميتوانم ماند ؟!
چگونه ميتوانم زيست ؟!
سبز باشيد وبهاري

رفتم
 
رفتم که نباشم سر راهت
رفتم رفتم
رفتم که نبینم روی ماهت
رفتم رفتم
رفتم غم تنهایی کشیدم
اما همه جا خوابتو دیدم
این فاصله ها چاره نبوده
هرجا یه نشونی ازتوبوده
رفتم رفتم
دلگیرم ازاین عمردوروزه نازنینم
قسمت به جدایی ازتو بوده بهترینم
تو در قلب منی هرجا که هستم نازنینم
چه درجمع وچه تنهایی نشستم بهترینم
رفتم رفتم ...

صبر كن عشق زمين گير شود بعد برو

يا دل از ديدن تو سير شود بعد برو

اي كبوتر به كجا؟قدر دگر تاب بيار

آسمان پاي پرت پير شود بعد برو

تو اگر كوچ كني بغض گلو مي شكند

صبر كن گريه به زنجير شود بعد برو

خواب ديدي شبي از راه سوارت آمد

باش تا خواب تو تعبير شود بعد برو

دگر عشق مرد

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌

سنگی از معدن درد بحر مزارم بتراش

روی سنگ قبر من عکسی از چهره نگارم بتراش

بنویس ای سنگ تراش.عاقبت شدم فداش

بنویس تا بدونه عمرمو دادم براش

بتراش ای سنگ تراش

رو نوشته های سنگ قلب من تو با خون جگرم رنگی بزن

در کنار دل صد پاره ی من جلوه ای از یک دل سنگی بتراش

سنگ تراش پائین این دل بنویس

عاشق زاری رو کشته با جفاش

بس که روز و شب می جنگید با دلم

سایه ای از یک خروس جنگی بتراش

بتراش ای سنگ تراش

روز آشنائیمون رو تنه درخت بید

یار بی وفای من عکس دو تا دل رو کشید

گفت که یکی از اون دلا فدای اون یکی میشه

عاقبت کشت دلمو تا که به آرزوش رسید

بتراش ای سنگ تراش